Muz Şeyhmus: 'GS ile anlaşmıştım, Trabzon beni kaçırdı'

Muz Şeyhmus: 'GS ile anlaşmıştım, Trabzon beni kaçırdı'
banner520
Muz Şeyhmus: 'GS ile anlaşmıştım, Trabzon beni kaçırdı'Bordo- mavili takımın unutulmaz isimlerinden Şehmuz Suna, “ Diyarbakır’da bir futbol okulu açılmasını istiyorum. Ben buradayım ama kalbim Trabzonsporla. Hizmet için ne gerekiyorsa yapmaya hazırım” diyor.


"Trabzonspor'a yeni Şeyhmuzlar lazım...

"Bazı insanların hayalleri ‘ hayal’ olarak kalmaz… Bir şey diler, bir şeyi çok ister ve umut eder. Kurduğun hayalin peşinden gidecek cesarete sahipsen zaten olay orada bitmiş demektir. Artık kafanda kurduğun, uyumadan önce yüzüne tebessüm bırakan o düşsel haz senin gerçeğindir.Hayal işte… Kimimizin ufacık kimimizin ise kocaman hayalleri vardır. Ya gerçek ya da gerçek olmasını istediğimiz. Diyarbakır’lı Şehmuz Suna’da hepimiz gibi düşlerinin peşinden gitmiş. Önce hayalini kurmuş ve demiş ki: “ Bir gün Diyarbakırspor’un çimlerine futbolcu olarak ayak basacağım. O çimlerin üzerinde futbolcu Şehmuz olarak top koşturacağım.”Tabi düşlediği kadar kolay olmamış. Daha çocukluk yıllarında babasıyla birlikte hayat mücadelesi vermeye başlamış. Hatta futbolcu olmadan önce Diyarbakırspor’un çimlerine de ayak basmış ama top toplayıcı olarak… Mahalle arası maçlarla başladığı futbolculuk yaşantısında yolculuğu güneyden tâ kuzeye yani Trabzonspor’a uzanmış. Bir nevi rüştünü de Bordo-Mavili takımda ispat etmiş.1990- 92 yıllarında Trabzonspor’da dönemin en iyi sağ beki olarak bilinen ve uzun boyu ile taraftarların ‘çengel’ lakâbını taktığı Şehmuz Suna ile memleketi Diyarbakır’da buluştuk. Anıları, umutları, hayalleri, kırgınlıkları…

Geçmiş ve geleceğe dair ne varsa konuştuk. Bazen iyi günlere yolculuk yaptık komik anları hatırlattık kendisine beraberce güldük. Bazen de uğradığı haksızlıklar aklına geldi Şehmuz Hoca’nın beraber sustuk…Şehmuz Suna kimdir?5 Nisan 1965 yılında Diyarbakır’da doğdu. Orta halli bir ailenin çocuğu olan Şehmuz Suna’nın çocukluğu babasıyla birlikte inşaatlarda çalışarak geçti. Dokuz kardeş olan Suna, evli ve iki çocuk babası. Trabzonsporlu eski golcü şu anda Diyarbakırspor’un alt yapı antrenörlüğünü yapıyor.Futbolculuk serüveniniz nasıl başladı?Her çocuk gibi bende mahalle maçlarıyla futbolculuğa merak saldım. Büyüklerim ve arkadaşlarım topu iyi kullandığımı ve ileride iyi bir futbolcu olacağımı söylerdi. Hayallerimde futbolcu olmak ve bir gün Diyarbakırspor stadında sahaya çıkmak vardı. Çok şükür hayallerim gerçek oldu.Kimler tarafından keşfedildiniz?Mahalle takımında oynarken DSİ Spor’un hocaları tarafından fark edildim. Amatör bir takım oluşturmak için her maçımızı özenle takip ediyorlardı. Birkaç arkadaşımla birlikte DSİ Spor tarafından gelen teklife evet dedik ve amatör takım oluşturduk. Daha sonra yolculuğuma profesyonel anlamda Bingölspor’da devam ettim. İki yıl orada oynadım. İnegöllü bir banka müdürü olan Nida Öğretir sürekli bizi izlemeye geliyordu. Bana ‘Seni İnegölspor’a transfer etmek istiyorum’ dedi. Kabul ettim ve İnegöslpor’da top koşturmaya başladım. Ardından Malatyaspor’a transferim gerçekleşti. Malatyaspor’da en iyi dönemlerimden birini yaşadım diyebilirim. O zamanlar 20 yaşındaydım. İki yıl orada oynadım ve Trabzonspor’a gittim…




TRABZONSPOR BENİ KAÇIRDI

Trabzonspor’a transferiniz nasıl gerçekleşti?Muzip bir gülüşle sorumuzu cevaplıyor: Transfer olmadan önce kaçırıldım…Nasıl yani?…Malatyaspor’da ciddi anlamda kendini gösteren başarılı oyuncular arasında adım geçiyordu. Daha lig bitmeden transfer teklifleri gelmeye başlamıştı. Bunlardan biri de Trabzonspor’du. Ama ben Galatasaray ile anlaşmıştım. Trabzonspor’un beni istediğini biliyordum fakat hiç bir araya gelmemiştik.Malatya’da son maçı içerde Beşiktaş’la oynadık. Ardından İstanbul’a gidip Galatasaray’la sözleşme imzalayacaktım. Trabzonspor yöneticileri Malatya’ya geldi. Mehmet Ali Yılmaz’ın başkan olduğu zamanlardı. Gelenler arasında eski futbolcu Ahmet Ceyhan’da vardı. Trabzonsporlu yöneticiler bana, ‘Biz Anadolu takımıyız. Birlikte güzel işlere imza atacağız, seni Trabzonspor’a götürmeye geldik’ dedi. Galatasaray’la anlaştığımı söylememe rağmen dinlemediler ve bir şekilde görüşme yapmak için beni ikna ettiler. O zamanlar futbolcu kaçırma olayı vardı. Oyuncu diğer takımlardan kaçırılır bir tatil köyüne yerleştirilir herkesten saklanırdı. Onlarda beni kaçırmaya gelmişler…  Malatya’dan arabayla Adana’ya gittik. Oradan İstanbul’a yola çıktık gece üç gibi İstanbul’daydık. Trabzonspor yönetiminden herkes oradaydı. İmzaları attık ve ardından Trabzon’a gittik. Artık Trabzonspor’un futbolcusuydum…Futbolculuk yıllarınızda hangi özelliğiniz ile ön plandaydınız?O dönemin en iyi sol beki olduğumu söylenirdi.Taraftarların size bakışı nasıldı? Mesela bir lakabınız var mıydı?Uzun boylu olduğum için bana ‘Çengel’ lakabını takmışlardı. 90 dakika hiç yorulmadan sahada top koşturuyordum. Defansın en iyilerinden biriydim. Bir kesim beni severken bir kesim de sırf Diyarbakır doğumluyum diye bana ‘Peşmerge Şehmuz’ diyordu. Ve inanın bu beni fazlasıyla incitiyordu.

DİYARBAKIR’DA DOĞMAK SUÇ MU?

Doğulu olduğunuz için özellikle manevi zorluklar yaşamışsınız anlaşılan…Yaşamaz mıyım?…Gözleri doluyor Şehmuz Suna’nın bu sorudan sonra ve ses tonunu daha da alçaltarak konuşuyor. Belli ki içinde birikmiş onca kırgınlık var. Din, dil, ırk ve mezhep ayrımı yapanlara karşı… O an karşısında ne yapacağımı bilemiyorum, ne söyleyebilirdim ki ama sanki ben dışlanmışçasına içimde bir yaralanma hissettim. Toparladım ve dinlemeye başladım Şehmuz hocayı…O zamanlar sadece birinci lig vardı ve çok fazla doğulu oyuncu yoktu. Bazı gazeteler beni anlatırken futbolculuğum dışında sürekli nereli olduğumu öne çıkarırdı. Zaza Şehmuz, Kürt Şehmuz…

Benim hiçbir zaman siyasetle bir ilişkim olmadı. O dönemler kimse Kürt sorununu bu kadar açık konuşmazdı. Bana ‘Peşmerge Şehmuz’ lakabını uygun görenler oldu. Ben top oynuyorum, takımım için mücadele veriyorum ama onlar bana bunu layık görüyor. Kendi kendime dedim ki, ben kürdüm, Diyarbakırlıyım… Bunu zaten biliyorlar. O zaman beni neden transfer ettiler. Şimdi size soruyorum, ‘Ben Diyarbakırlı olduğum için bu kadar dışlanmak zorunda mıydım?’ … O an dondum kaldım ‘Hayır… değil tabi ki’ diyebildim. O topraklardaydım, onları tanıdım ve kurunun yanında yanan yaş ağaçlara öyle üzüldüm ki… Ben bunları düşünürken Şehmuz Suna içindekileri durduramıyordu, deşilmişti adeta, iyi ki deşildi ben de insanlığımı sorguladım. Benim seçme hakkım yoktu kimse bunu anlamak istemedi. Ben Giresun ya da Muğla’da da doğmuş olabilirdim. Ama Diyarbakır’da doğdum. Türk – Kürt hepimiz bu vatanın evlatlarıyız. Bu konuda bazı gazeteciler beni çok yıprattılar ve buna rağmen ben mücadelemi sürdürdüm. Tektim, doğuluydum… Ama futbolumla hep ön planda olma mücadelesi verdim. Ben başarılı oldukça insanlar merak etti. Kimdi bu Şehmuz? Diyarbakırlı olduğumu öğrendiklerinde bizim topraklarımızdan iyi futbol oynayan yetenekler çıkamazmış gibi şaşırıyorlardı… Çok acı ve üzücü…Biraz havamız değişsin istedim… Kötü anıları bir kenara bırakalım ve güzel zamanlara doğru, geriye yolculuk yapalım dedim.





BEŞİNCİ GOLÜ ATACAĞIMI BİLİYORDUM

Bursaspor ile oynadığınız Türkiye kupası maçından bahsedelim mi? Beşinci gol ve sonrasında yaşanılanlar hala konuşuluyor…1990 - 1991 yılında Türkiye kupası yarı final maçında Bursa ile eşleşmiştik. O zamanlar Türkiye kupaları iki maç oynanıyordu. İlk maçı Bursa’da oynadık ve 3-0 mağlup olduk. Umutlarımız azaldı ama Trabzonsporluluk ruhumuz vardı ve onu hep koruyorduk. İnatçıydık, mücadeleyi sever yapabileceğimiz şeylere inanırdık. İkinci maç Trabzon’da oynandı.

Hocamız Belçikalı Urban Braems’dı. Giray Bulak’da hem tercümanlık hem de yardımcı hocalığımızı yapıyordu. Giray hoca’ya dedim ki, ‘Hiç merak etme biz bu maçı 5-1 alacağız.’ Herkes bana, ‘Nasıl alacağız? Bursa’nın kadrosu güçlü. Yılmaz Vural çalıştırıyor’ diye söylendi. Ama ben içimdeki dürtüye, o hisse engel olamıyordum. Dedim ki, ‘Benim içime doğuyor bu maç 5-1 olacak bir golü de ben atacağım.’ Urban Breams maç öncesi beni yanına çağırdı. Maçta yedek olduğumu ve beni faydalı olacağıma inandığı dakikada maça süreceğini söyledi. Yalnız ben maç öncesi Giray Hoca’ya golleri kimin atacağını bile söylemiştim. Maç başladı. İlk yarı Hami’nin golleriyle 2-1 tamamlandı. Ben ve Hamdi Aslan yedekteydik. İkinci yarı başladı. Ogün bir gol attı. Biz hala kenarda ısınıyoruz. Hamdi’ye dedim ki, ‘Sen git 4-1 yap ben de gelip 5 -1 yapacağım.’ Hamdi oyuna girdi. 70. dakikada bir gol attı. Skor 4-1 oldu. Ben oyuna girmeyi bekliyorum.

Bir baktım Urban Breams kenarda genç bir futbolcuyu ısındırıyor. Beni oyuna sürmeyeceğini anladım. Hemen koşarak rahmetli Kenan İskender’in yanına gittim. ‘Ben kendime inanıyorum, beşinci golü ben atacağım’ dedim.Dakika 80 oldu maçın bitmesine çok az bir zaman kaldı. Hoca beni yanına çağırdı ve taktik vereceğim dedi. Ben de ‘ Maç bitiyor. 10 dakikanın taktiği mi olur’ dedim ve direk oyuna girdim. Dakika 85’te Czyo bana pas attı. Topa vurdum ve gol oldu. Beşinci gol ağalardaydı sadece onu hatırlıyorum sonrası hafızamda yok sevinçten kendimi kaybetmişim.Gözlerindeki pırıltıyı görmeliydiniz. Anlatırken sanki o golü tekrar atmış ve Avni Aker’in tribünlerini ayağa kaldırmıştı Şehmuz Suna…Maç sonrası yaşananları şahit olanlar anlatıyor. Ambulansın camlarını yumruklamışsınız mutluluktan? …gülüşüyoruz…Attığım golle gelen ilk kupamdı… O son golün sevinciyle kale arkasına gitmiş, ambulansa tekme atmış, camlarını yumruklamışım. Neden böyle bir şey yaptım, oraya kadar nasıl gittim? ...İnanın hatırlamıyorum… Ama bu skora çok inanmıştım.Hiç arayı soğutmadan anılarınızla devam edelim. Var mı o zamanlardan aklınıza yer eden başka bir anınız?Anılar hiç biter mi? O kadar çok var ki… Mesela içeride Galatasaray’ı konuk ettik. Maçın hakemi Sadık Dede’ydi. Teknik direktörümüz ise Özkan Sümer. Özkan Hoca fazla disiplinliydi herkes bilir. 5-0’da galip gelseniz bile fark etmez. Yine çıkar bağırır çağırırdı. ‘Benim salak evladım’ kelimesini çok kullanırdı bize. Neyse maçın ilk yarısını 3-0 önde tamamladık. Ben sağ bek oynuyorum. Özkan hoca sürekli benimle uğraşıyor, ‘Benim salak evladım. Şöyle oynasana, şuraya pas versene’ diye… Hakem Sadık Dede ise sürekli hocayı uyarıyor. ‘Hocam bir dur Allah aşkına! Bak seni çıkaracağım!’ Özkan hoca dinler mi? Hâlâ kenardan talimatlar veriyor. Hakemin çaldığı ikaz düdüklerini duymuyor bile. O sırada bir pozisyon oldu. Ben tam taç atacaktım hakem koşarak olduğum bölgeye geldi. Yine Özkan hocaya uyarı yapıyordu. Özkan hoca bak seni son defa uyarıyorum, ‘Atacağım!’ Dayanamadım ve döndüm hakeme dedim ki, ‘Hocam… Atacaksan at! Sen de rahatla ben de rahatlayayım.’Özkan Sümer’le anılarının yanı sıra Şehmuz Hoca’dan herkesin dinleme şansı bulamayacağı çok anılar dinledik. Özellikle sevgili Lemi Çelik ile yaşanılanlar… Şimdi yazarken bile gülüyorum ve iyi ki Diyarbakır’a gitmişim diyorum.




GÜÇLÜ BAĞLAR KURDUK…

Bordo-Mavili takımdan arkadaşlarınızla diyaloglarınız nasıl? Kimlerle görüşüyorsunuz?Lemi, Hamdi, Hami, Ogün, Abdullah, Orhan Çıkrıkçı, Turgut Uçar. Sıklıkla görüştüğüm isimlerdir. Dostluğumuzu hiç bitirmedik aksine üzerine kattık. Ben sene de bir ay mutlaka İstanbul’a giderim. Arkadaşlarımı ziyaret ederim. Eski günleri konuşur yâd ederiz. Bağlarımızı hiç koparmadık. Unutmamakta, unutulmamakta güzel…Ligde kaç golünüz var?Türkiye liginde toplam 35 golüm var. Bu gollerin sekiz tanesini Trabzonspor’da attım.Trabzonspor’dan neden ayrıldınız?Hoca değişikliği oldu. Georges Leekens geldi ve kendi kadrosunu kurmaya başladı. Açıkçası biz de tereddüde düştük, ‘oynar mıyız oynamaz mıyız’ diye. Trabzonspor’daki performansımızı fark eden diğer takımlar o sıralar sürekli transfer teklifi yapıyorlardı. Ben teklifleri değerlendirmeye karar verdim. Kulüpte bu konuda anlayışlı davrandı ve yollarımızı ayırdık.Eğer bu tereddüdü yaşamamış olsaydınız. Durum farklı olur muydu?Kesinlikle… Trabzonspor’da kalmak futbol hayatımı orada bitirmek isterdim.Trabzonspor’dan ayrıldıktan sonra futbol yolculuğunuz nasıl devam etti?Trabzonspor’dan Kocaelispor’a geçtim. Bir yıl Kocaeli’nde oynadıktan sonra Altay’a transfer oldum. 2 yıl da Altay’da top koşturdum ondan sonra Diyarbakırspor’a geldim. İki yıl da kendi memleketimin takımına hizmet ettikten sonra 30 yaşında futbolu bıraktım.

ERKEN VEDA DAHA İYİ OLDU

Erken bırakmışsınız, neden?Birkaç yıl daha oynayabilirdim ama böylesi daha iyi oldu.Sonrasında neler yaptınız?Diyarbakırspor’da futbolu bıraktıktan sonra antrenörlük kursuna gittim. Diplomamı aldım ve iki yıl Diyarbakırspor’da yardımcı hocalık yaptım. Bir yıl yönetimde kaldım. Şimdi de Diyarbakırspor alt yapısında çalıştırıyorum. Bilgi ve birikimimi gençlere aktarmaya çalışıyorum.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Ferdi Akin 3 ay önce

Süper bir Futbolcu ve iyi bir Insanoğlu Şeyhmuz abime Trabzondan saygi ve sevgiler.

Avatar
Fatih SULUKAN 3 ay önce

Saygılarımı sunarım değerli kaliteli içten biriydi gidişine çok üzülmüş tüm yinede TRABZONSPOR un camiasında görmek isterim

banner510