Geçmişe dair neler kaybettiğimizi bir şarkının namelerinde hissettiğimiz zaman hüzünlenir, bir kaç damla yaş süzülür gözlerimizden.
Düşünürken ağlamayı, ağlarken düşünmeyi öğretti bize hayat.
Mazi kalbimde bir yaradır,
Bahtım saçlarımdan karadır,
Beni zaman zaman ağlatan,
İşte bu hazin hatıradır.
Şimdilerde içerisine bir türlü sığamadığımız evlerimiz olsada,
Özlemini her zaman yüreğimizde hissettiğimiz,
avlusunda su kuyusu bulunan, yaşarken doyamadığımız, içerisinde kahkahalarımızın eksik olmadığı neşeli evlerimiz vardı bizim.
İncir, nar, siyah kokulu üzüm, tavuklarımız ve civcivlerimiz
vardı evlerimizin avlularında.
Hayat felsefemiz sevmek ve paylaşmak üzerine kuruluydu.
Karabaş diye hitap ettiğimiz ahu gözlü köpeklerimiz'de vardı evlerimizde.
Komşularımız ve ahbaplarımız vardı bizim.
Paylaşmayı bilirdik, aynı tencereden yerdik, birbirimizin
her derdini bilirdik ve her şeyimizi çılgınca paylaşırdık karşılık beklemeden.
Misket
Yakar top
Ebelemece
Gukku
Saklambaç
Uzun eşşek oynamayı çok severdik.
Kızlı erkekli oynanan
Evcilik oyunları vardı.
Oyunlarımızda kızlar prenses, erkek çocuklarda asker veyahut pilot olmak isterlerdi hep.
Kimin kapısında acıkırsak orada doyardı karnımız.
Sabah evden çıkar, gece onikide çağırılınca eve döner, niye duymuyorsun diye inceden bir fırça atılırdı bize, hepsi buydu işte.
Mis gibi hayatlardı kısacası hepimiz için.
Anneler rahat , çocuklar özgürdü,
Yaşıyorduk bu hayatı.
Ağaçlar meyveler birer birer azaldıkca özgürlüğümüzden de çalındı sanki,
Sahi ya !!!
Nereye gitti bu kocaman hayatlar ve o güzel insanlar.
Ben de gönül çektim eskiden
Yandı hayatım bu sevgiden
Anladım ki bir aşka bedel
Gençliğimmiş elimden giden.
Şimdilerde televizyon ekranlarına sığdı hayatlarımız adeta.
Yanyana oturduğumuz insanların gözlerine bile bakmadan, sohbet etmeden, paylaşmadan yaşamak,
Çocuklarımız adına ne büyük kayıp.
Nasıl bir zenginlikti bu
Tarifi yok.
Sarmadımsa da belden, geçemedim bu emelden
Bir hazin maceradır,onu'da aldılar elimden,
Başkasına yar oldu, eller bahtiyar oldu,
Gönlüm hep baştan başa virane bir diyar oldu.
Hayatta var olanın kıymetini bilmek, tecrübeyle alakalı belkide...
Kalın sağlıcakla...