Milli takımda ilk kez 11’de başladı ve sahadan “gecenin en iyisi” olarak çıktı.
85 topla buluşma, yüzde 97 pas isabeti, geçiş oyunlarında belirleyicilik, fiziksel direnç, oyun aklı…
Bir orta saha oyuncusunun olması gereken ne varsa tek maçta sahadaydı.
Bu performans bir sürpriz değildi, sadece vitrine çıktı ve o vitrin Afrika Uluslar Kupası olunca perde çok hızlı açıldı. Fildişi Sahili Teknik Direktörü Emerse Fae’nin “benzersiz bir profil” sözleri boşuna değil; yani klasik tabirle “bizde olmayan”, topu alan, düşünen, yönlendiren, oyunu okuyan, sadece koşan değil oyunu taşıyan bir oyuncu.
Şimdi gelelim Trabzonspor tarafına. Oulai bugünden bakıldığında Trabzonspor’un en az iki yılını garantilemiş durumda; sportif olarak da ekonomik olarak da. Buradan net yazalım: Oulai kesinlikle yüksek bir bonservisle ayrılacak, bu kaçınılmaz. Şu an konuşulan rakamlar 30 milyon euro bandına yaklaşmış durumda ve bugün telaffuz edilen rakamlar yarın normalleşecek.
Küçük ama can sıkan bir dipnot var: sözleşmedeki “sonraki satıştan %20 pay” maddesi. Yine de tablo değişmiyor; bu bir scouting başarısıdır, bu bir planlama başarısıdır, bu bir vizyon işidir ve kim ya da kimler bu oyuncuyu bulduysa gerçekten ödüllendirilmeli.
Çünkü Trabzonspor yıllar sonra ilk kez şunu yaşıyor: sahada büyüyen bir oyuncu, masada büyüyen bir değer ve Oulai dosyası artık kapanmaz; çünkü bu dosya sadece bir transfer hikâyesi değil, Trabzonspor’un doğru yaptığında ne olabildiğinin kanıtı.