Bu artık tesadüf değil. Ortada net bir emek, düzen ve dominasyon var. Bu başarıda emeği olan herkesi gerçekten tebrik etmek gerekiyor. Ama burada Trabzonspor’un da, Eyüp Saka’nın da önüne çok önemli bir karar geliyor.
Çünkü üç senedir şampiyon olan bir yapıdan bahsediyoruz ve ilginç olan şu; bu takımların öyle “tek başına maçı alan” özel jenerasyon oyuncuları da yok. Yani mesele sadece yetenek değil. Ortada ciddi bir takım organizasyonu, oyuncu geliştirme disiplini ve teknik akıl var. Bu yüzden Eyüp hocaya sadece “altyapı hocası” gözüyle bakmak çok doğru gelmiyor.
Belki de Trabzonspor’un artık pilot takım projesini gerçekten hayata geçirip Eyüp hocayı oraya göndermesi gerekiyor. Çünkü bazı hocalar sadece kupa kazanmaz, sistem kurar. Eyüp Saka’nın yaptığı iş biraz buna dönüştü. Tabi kararı yine kulüp ve Eyüp hoca verecektir.
Tabii madalyonun diğer tarafı da var. Alt yapıda asıl mesele kupa değil, yukarı oyuncu çıkarmaktır. Şampiyonluk işin bonusudur. Eğer A takıma düzenli ve kayda değer oyuncu gönderemiyorsanız, başarı hikâyesinin bir kısmı eksik kalır. Bu eleştiri de haksız değil.
Ama şu kısmı da doğru okumak lazım: Eyüp Saka, Türkiye’de yarım asırdan fazla süredir yaşayan “Trabzonspor gerçekliği”nin doğal ürünlerinden biri. Bu şehir yıllardır futbola kafa yoran, oyun konuşan, rekabetin içinde büyüyen insanlar çıkarıyor. Sosyolojik olarak bakınca böyle bir figürün ortaya çıkması şaşırtıcı değil. Tam tersine Trabzonspor kültürünün doğal sonucu.
O yüzden bu başarıyı küçümsemek yerine doğru yönetmek gerekiyor. Abartalım, sahip çıkalım ama zarar vermeden. Çünkü Türkiye’de sürdürülebilir başarı üreten insan sayısı çok fazla değil.
Ve Trabzonspor’un elinde şu an tam olarak öyle biri var.