Her yıl her Haziran’ın 22’sini hafızamda tutamam ama her sezon Alanyaspor maçı geldiğinde dalarım uzaklara! Zira 2020 Haziran’ındaki Alanya’daki maç gelir aklıma! Son saniyelerde Bakasetas’ın attığı gol hiç çıkmaz aklımdan. Nasıl çıksın ki! Şampiyonluğun tek adayı olan o devasa takımımızın çöküşüdür 22 Haziran. Evet, dün gibi aklımdan hiç çıkmaz, çıkmayacak da!
Şehirde bayraklar fora edilmiş, Trabzonsporlular şampiyonluk şarkıları söylüyordu. Evet, kutlamalara ramak kala ne oldu da yediği bir golle o devasa takım bir balon gibi sönüverdi? Bu çöküşün sebebini az çok bilenler vardır. Ama asıl nedenini “Liglerin bitişini bekleyin, açıklayacağım” diyen dönemin başkanı, kara kutusu Ahmet Ağaoğlu’ndadır.
Şimdi odur budur, Haziran aylarını hiç sevmem. O günden sonra da Trabzonspor’un Alanya’da maç kazanamadığını hatırlıyorum, yanlış değilse! Dün de kazanamadık, Trabzonspor çok önemli 2 puandan oldu.
Buraya kadar tamam da maçtan hemen sonra bir türlü anlam veremedim şu “ters düz” işi var ya, ayyuka çıktı. Kardeşim, mezarlıktan geçerken şarkı söylemeye başlarsan bu korkunun ifadesidir. Ya da yolda yürürken muz kabuğunu gören Temel’in “Yine mi düşeceğim?” demesine benzer.
Şimdi gelelim sadede; dün Alanyaspor takımı Onuachu ve Muçi gibi iki silahşöründen yoksun olmasına rağmen Trabzonspor’u stoperin önüne beşli set çekerek, topu da rakibine bırakarak karşıladı. Buna karşın etten duvar olan bu bloğu aşmak için bazen savunma arkasına, çoğu kez de kenar toplarla bekleriyle kilidi açmaya çalıştılar. İşte bu yan topların birinde yine Pina’nın attığı şık orta ile Ozan Tufan’a kilidi açtırdılar ama yetmedi!
Hepsi bu kadar. Daha lafı da eveleyip gevelemenin bir anlamı yok diye düşünüyorum. Sözün özü; ben bu maçtan sonra işin etlisine sütlüsüne bakmak taraftarı değilim. Ancak bu son dilimde kaybedilen iki puan sonrasında kılıf arayışlarına bir anlam veremedim.
Efendim, Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş bizim dört katımız para harcadılar… Ah, hâlâ durumları ortada. Alanyaspor adeta kalesinin önüne otobüs çekti. Hakem mi? Vidas kolu gibiydi. İstediğimizi alamazsak da Trabzonspor gönüllerin şampiyonudur…
Saydıklarımı yanlış anlamayın; bu sözleri ben söylemiyorum. Trabzonsporlu, kendinden başkasını görmeyen yazar çizer takımı söylüyor.
Diyeceğim odur ki; şunun şurasında 5 maç kaldı. Havanda su dövmek yerine takımımıza sahip çıkalım.