Trabzon siyasetinde yine klasikleşen bir sahne daha yaşandı...
Yer Ortahisar Belediye Meclisi toplantısı...
Daha ilk dakikalardan itibaren tansiyonun yükseldiği, seslerin arttığı ve zaman zaman araya giren üyelerle ortamın dengelenmeye çalışıldığı bir oturum geride kaldı.
Saat 14.00’te başlayan toplantı, üç saati aşarak akşam saatlerine doğru uzadı.
Hatta iş o noktaya geldi ki salonda espri konusu bile üretildi: “Akşam yemeğine de burada kalacağız sanırız…”
Toplantının merkezinde ise aslında yeni bir konu yoktu.
Son iki yıldır neredeyse her ay tekrar edilen iki başlık yine masadaydı: borç meselesi ve işçi sayısı.
O kadar sık gündeme geliyor ki artık tarafların argümanları bile ezberlenmiş durumda.
Kimin ne diyeceği, hangi cümlenin nerede kurulacağı neredeyse tahmin edilebilir hale gelmiş.
Elbette bu iki başlığın arasında farklı gündemler de konuşuldu ancak ağırlık değişmedi.
En kritik nokta ise şu: Tarafların birbirini ikna etme ihtimali yok denecek kadar azken, tartışmalar daha çok “pozisyon koruma”refleksine dönüşmüş durumda.
Yani artık mesele çözüm üretmekten çok, her ay aynı dosyayı yeniden açmak haline gelmiş görünüyor.
Burada da klasik bir cümle var: O ki açtınız konuyu…
Asıl hararet ise zaman zaman Trabzon üzerinden Türkiye gündemine taşan başlıklarda yaşandı.
Yerel meclis olmasına rağmen tartışmaların ulusal politik tonlara kayması, oturumda siyasetin de daha çok konuşulmasına neden oldu.
Bir çok meclis üyesi siyaset konuşulmasın derken, 2 senedir her ay siyaset konuşulmadan da geçilemiyor…
Eskiden, İlçede yapılan çalışmalar konuşulurdu, bunlar gündeme yönetime sorular sorulurdu...
Şimdi ise ağırlık borç ve işçi meselesinde…
Yani kimsenin bir birine ‘Evet haklısın’ demeyeceği, bir konu…