Selam dur Türkiye! Çakıl taşı çocuklarına…

Onlar çakıl taşı gibi..

Karadeniz’in dalgaları ile yoğrulan

Rüzgarları ile soluklanan

Irmaklarında yuvarlanan

Yaylalarında havalanan

Sislerinde yol bulan

Güneşte, yanan.

Yağmurda yıkanan

Bulutlarda Bordo Mavi çoşan..

Selam dur bu çocuklara; Türkiye…

Çakıl taşı gibiler… Birbirini bilen anlayan kucaklayan… Denizde, zıp zıp zıplayan.. Dalgalarda haydi vira diye coşan…Dağlarda zirveye selam duran.

Çakıl taşı gibi renk renk… Çakıl taşı gibi sert.. Çakıl taşı gibi doğaya destek.

Selam dur Türkiye; Bu çocuklara.

Ruh, Karadeniz’den

Aşk, Bordo Mavi’den

Sevda, tükenmeyen mücadeleden

Hırs, elbette geçmişten…

Çakıl taşı gibiler.

Tek tek bir değer.. Bir avuç olunca koca bir dev…

Selam dur Türkiye..