Dünya'da artık tarımın stratejik bir sektör olduğu gittikçe azalan gıda arzı neticesinde daha da netleşmiş ve aranan çıkış yollarıda gittikçe daralmaktadır.Bu anlamda en can alıcı eylem tarım topraklarının aşırı israfı karşısında toprak egemenliğinin korunanaması, suların tüketilmesi , aşırı Gübreleme ve sulama sonunda toprakların kullanılamaz hale gelerek giderek azalıyor olmasıdır.
Tarımda temel yaklaşım planlı bir üretim ve birim alandan en yüksek verimi alarak yani dahada hafif pahada ağır ürün elde etmek gerekirken bu iki bileşen hiç bir zaman örtüşmemiş ve arzulanan sonuç yakalanamamıştır.Yani giderek toprak kaybı ve plansızlık gıda egemenliğini tehlikeye sokarak tarım ürünlerinde önlenemez fiyat artışlarının yaşanmasına sebep olmaktadır.Ana girdilerin fiyatlarının artması karşısında üretilen ürünlerinde maliyetlerinin altında satılması tüm emek ve harcamaları mahvederek çiftçinin tarımdan uzaklaşması bir yana aynı zamanda çocuklarını da tarıma yönlendirmemektedirler.
İşte üretim kültürü ve zemininden uzaklaşma sonuçta gıda zinciri ve arzında ciddi sıkıntılara sebep olmaktadır.Dünyada yapılan araştırmalarda her doğan çocuğun beslenebilmesi için 400 metre kare toprağa ihtiyacı olduğu belirtilmektedir.Bu anlamda Ülkemizde her yıl nüfus bir milyon arttığına göre demekti 400 milyon metre kare yani 400 bin dönüm toprağa ihtiyaç olacaktır.Halbuki son on- onbeş yıliçinde tarım toprakları 26 milyon hektardan 24 milyon hektara düşmüştür.Yani yılda 2.7 milyon dönüm tarım arazisi yok edilmiştir.
On beş yılda nüfusunda 15 milyon artacağı hesabıyla ön beş milyon için 400 metre kare 'den çağrışımla 6 milyon dönüm toprağa ihtiyaç olacaktır.Bu miktarda üretilemediğine göre tarımsal üretim ve gıda krizinin önüne geçmek dahada zorlaşacaktır.Onun için mevcut toprak kanununun yeniden düzenlenerek özellikle birinci, ikinci ve üçüncü sınıf tarım arazilerinin TARIMSAL SİT ALANI olarak ilan edilmesi ve ne pahasına olursa olsun bu arazilerin kesinlikle tarımsal üretime yönelik olarak kullanılması bizzat kanunla teminat altına alınmaslıdır.
Yoksa nüfus geometrik olarak(2,4,6,8,10....) artarken tarımsal üretimin aritmetik olarak(1,2,3 4,5,....) artması halinde toplumu beslemek imkansızlaşacaktır.Kaldı ki sağlıksız beslenen bir toplum sağlıklı nesiller yetiştiremeyeceği için mevcut sağlık sistemi de bu sorunun üstesinden gelemeyecek ve Devlet hazineden çarpan etkisiyle yüklü para ödeme durumunda kalacaktır.Onun için devlet tarımda yeniden acil bir yapılanmaya gitmelidir.
BU BAĞLAMDA;
●--Yeni bir toprak kanunu hazırlayarak en küçük bir kesintiye uğramadan uygulanmasını sağlamak,
●Sulamada kullanılan şu kaynaklarının her türlü iklim krizine dikkate alınarak yeni bir su politikası oluşturup bu sorumluluğu kurulacak SU BAKANLIĞINA vererek sorumluluğun tek elde toplanmasını sağlamak,
●--Geniş bir üretim planlaması ile kırsalı ve diğer alanlarıda içine alarak gelişen koşullara bu planlamayı uyarlamak,
●--Tarımsal girdiler regüle edilerek çiftçinin ucuza üretmenin sağlamak,
●--Tarımsal kredilere özel bir hüviyet kazandırılarak faiz oranlarını üretim planlamasını etkilemeyecek düzeyde tutarak çiftçinin kredi borcu altında edilmesini önlemek,
●--Tarladan başlayarak markete kadar uzanan zincirdeki tüm ara kademeleri katılımıyla örgütlenmenin sağlanarak tek bir koordinatörlük tarafından yürütülmesini sağlanması,
●--Belli ürünlerde devlet alım garantisi vererek serbest piyasa koşullarında çiftçinin korunması ve üretimin devamlılığının özendirilmesi,
●--Özellikle rekoltenin düşük ve yüksek olması durumlarında fiyatın düşerek üreticinin zarar etmemesi için devlet sübvanse uygulamalı,
●--Hibe ve teşviklerin her koşul altında GSMH'nın yüzde birinin üreticilere verilmesinin devam ettirilmesi,
●-- Hal yasasının en kısa zamanda çıkarılması,
●--Her koşulda ne pahasına olursa olsun ćiftçinin ürünün tarlada kalmaması.
Bu ve benzeri güncel ve ulusal üretim sorunlarının asgariye indirilmesi , ucuza gıda tüketiminin temini için ÜRETİM,ÜRETİM VE YİNE ÜRETİM.ZİRA NÜFUSUN GEOMETRİK ARTIŞI BU GİDİŞLE BİZE FAZLA ZAMAN TANIMAYACAKTIR.