Ama açık konuşmak gerekirse…
Bu acıyı tam anlamıyla yaşayabildik mi?
Futbolun temposu, üst üste gelen maçlar, kritik haftalar…
Gündem bir anda değişti, acı biraz içimize gömüldü…
Oysa Orhan Kaynak, bu şehrin hafızasıdır…
Sadece bir futbolcu değil, Trabzonspor ruhunun sahadaki karşılığıdır…
Tam da bu noktada bir öneri yapmak gerekiyor…
Mehmet Ali Yılmaz Tesisleri’nde yapımı tamamlanmak üzere olan 1 ve 2 nolu sahalar…
Yeni bir başlangıç, yeni bir hikâye…
Peki neden bu hikâyeye bir vefa eklenmesin? O sahalara Orhan Kaynak’ın adı verilemez mi?
Yıllarca formasını terlettiği, nice zaferlere tanıklık ettiği, bu şehre tarifsiz sevinçler yaşattığı bir ismin…
Yine futbolun kalbinde yaşatılması kadar anlamlı ne olabilir?
Bu sadece bir isim verme meselesi değil…
Bu, Trabzonspor’un kendi değerlerine nasıl sahip çıktığının göstergesi olur…
Vefa bazen bir pankart değildir…
Bazen bir tribün değildir…
Bazen bir sahanın adıdır…
Ve o isim, her gün yeniden hatırlanır…
Trabzonspor yönetimi bu çağrıyı duyar mı bilinmez…
Ama şehir bu fikre yabancı değil…
Çünkü Trabzon’da bazı isimler unutulmaz…
Sadece yaşatılır…