Prensip olarak;
Bazı ulusal değerlerin modası geçti diyenlerin aslında modası geçtiğine inanıyorum.
Ama ne yazık ki konjektürel durum onları haklıymış gibi gösteriyor.
Mesela prensip olarak; Sümela'da bir gün dahi olsa ibadet yapılmasına karşıyım.
Zira bunu demokratik bir hak olarak görenlerin ajandasında Trabzon'daki de İstanbul'da ki Ayasofya'nın camii olarak dönüşümü yatıyor da ondan. Haaaa
Eyyy Ali Savaş camiye karşımızın diye seslendiğinizi duyar gibiyim.
Ne alaka.
Ben ulusal değerlerimin zedelenmesine karşıyım.
Modası geçtiği için “Dinazor da” olsak sonuçta, dünyada bu tür modalara uyup kitlesel kıyımların yapıldığı ülkeler gerçeği var.
Yugoslavya.
Şimdi Trabzon'a BDP'liler gelecekmiş.
Hiiiçç umurumda değil.
Çünkü;
Aklımla kendimi idare ediyorum. Kimse beni kötü emelleri için kullanamaz, Trabzon'un kullanıldığı dönemlerde de bu oyunlara karşı dik durduk.
Bugün de dik duruyoruz.
Bırakın gelsinler, ötsünler ve gitsinler.
Yel kayadan ne alır.
Onların gelişi ile Sümela'nın ayına bir gün sonra birkaç gün sonra birkaç ay ardından bir yıl ve her yıl olmak üzere zincirin halkası gibi uzayacak bir oyunun parçası gibi görünse de değil, hayır öyle değil.
İkisinin arasında dağlar kadar fark var.
İkisini iliştirdiğinizde işte o zaman emperyal güçlerin oyununa geliriz.
Adamlar salon bulamıyormuş.
Ne alaka.
Bastırınca parayı her yer onların değil mi?
Bence bazı dinamiklerin nasırına basmak istiyorlar da onun için kurumsal salonlardan işe başlıyorlar.
Trabzon'un yıldızlı otelleri var tutun salonunu konuşun bağrın çağırın zılgıt atın biz kemençe çalarız ancak.
Sokaktaki bazı tepkiler ise anlamsız.
Yazsana niye yazmıyorsun diyene, bağırsana niye sesin kısıldı diye tepki gösterene ben de diyorum ki.
Bağıracağımız yazacağımız yer sandıktır.
Orada bağıralım emi.