Bu sezon hemen hemen her maç öncesi Trabzonspor kanadından, maçların çok zorlu geçeceği vurgusu yapıldı. Bu konuda ciddi bir önlem alındı. Akabinde gelen kayıpların ardından "eksiklik" vurgusu nirvanaya çıkartıldı.
Peki, Galatasaray maçı özelinde Trabzonspor'un eksiklerine bakalım! Onuachu, Oulai, Mustafa ve Savic... Evet, bu 4 isim Trabzonspor'un ana iskeletini oluşturuyor desek abartmış olmayız.
Fakat eksik kalmak mücadeleden vazgeçmek anlamına mı geliyor? Eksik kalan takımlar, ezici mağlubiyetlere isyan edemez mi? Ya da biz eksiğiz diyerek, asıl problemleri halı altına mı süpürüyoruz?
Yine Galatasaray üzerinden gidelim örneklendirmeye... Trabzonspor'un Süper Kupa yarı final karşılaşmasında ki ilk 11'i, Kocaelispor'dan daha mı kötü? Hiç eksiği olmayan ve daha iyi bir Galatasaray'ı, Kocaelispor mağlup etti. Yaklaşık 1 ay önce İstanbul'da oynanan Galatasaray-Samsunspor maçında, Karadeniz ekibinin çok kritik 3 eksiği vardı. Hakem faciası olmasaydı belki de İstanbul'dan puanlarla dönecekti. Samsunspor'un kadrosu çok genişti de bu 3 eksiği aramadı mı yani? Örnekleri istersek çoğaltabiliriz fakat ne anlatmak istediğimizin anlaşıldığını düşünüyorum.
Trabzonspor'un futbolcu eksikliğinden önce daha vahim eksikleri var! Kadro mühendisliği gibi, kulüp organizasyonu gibi, yönetilme gibi, sözlerin tutulması gibi, güven gibi, günü kurtarma çabasında olunması gibi... Anlayacağınız gibi gibi gibi...!
